Pinaglumaang NOKIA

Bakit ba panay pinag lumaang NOKIA ang napapabigay sa akin?

Yan ang madalas na tanong ko sa aking sarili nung hindi pa aq ang tatarabaho

Dahil sa tuwing nag papadala si mama ng cellphone sa dalawa kung kapatid

Laging ang pinaglumaan nila ang napapabigay sa akin

Unang pinaglumaan NOKIA 5310

Na madalas ay ipapagawa ko pa at bibilihan ng bagong housing

Ng maging bago naman sa panlabas at ilang buwan lamang ay

Hanap na ng cellphone kung pinaglumaan ay ang pagawaan

Ano ba naman yan gastos na naman tsk..

Nasa abroad kasi si mama kaya't ang dalawa kung kapatid

Ay panay hingi ng bagong model ng cellphone. kasi halos naman lahat ng

Latest ng NOKIA ay "In" na "In" sa mata ng mga cellphone user

Kaya't alam ko na pag padating ng bagahe ay sa akin na naman ang

Pinaglumaan nilang NOKIA 8210

Palibasa wala din naman ako pang load kaya okay lang kahit

Pinaglumaan pa yan wala din naman ako inaasahan tatawag sa akin

Pero ang laging tanong ko noon bakit sila lang ang madalas ang may bago?

Akoy sabik din naman sa bagong model ng NOKIA.

Kaya't ng akoy mag abroad eto na NOKIA-N82 saan ka pa hit na hit yan

Sliding with camera pa ang cellphone ko. Na una kung pinag sikapan mabili

Sa unang sweldo ko at regalo ko na din sa aking sarili dahil magagamit ko ng
Madalas lalo na't dala ko ang Simcard kung GLOBE na naka roaming.

Mas mura kasi ang text nila sa akin dahil naka roaming ako

Dyan sa linya kung GLOBE hinihintay ang mga text messages

Na galing sa mga anak ko sa pinas.

Habang abala naman ako sa pag tetext sa bago kung cellphone noon.

At syempre di mawawala ang kaka posing posing kung saan saan

Upang mapadala ko naman ang mga larawan ko sa aking mga anak

Pampawala man lang ng homesick habang nakikinig ng music

Gamit ang headset.

Hanggang nasubay-bayan ko ang model ng N-series at E-series ng NOKIA

friendly user gadgets nga daw kasi kaya komportableng gamitin talaga ang cellphone

Na NOKIA

Kaya sa ngayon kontento na ako sa NOKIA N9 touch screen model.

Bago na at hindi na pinaglumaan nila Nene.

aspeto ng buhay

Google picture

Minsan sa buhay hayaan nalang natin na ang panahon at pagkakataon

Ang mag-desisyon kung kelan pwede na ang dapat..Ako’y may simpleng

Pangarap alang-alang sa magiging kinabukasan ng aking mga anak sapagkat

Sa tuwing nakikita ko ang aking mga anak na nahihirapan sa kanilang pag-aaral,

Ay dobleng sakit yon para sa akin, ang isiping mas mahalaga ang maibigay ko

Sa kanila ang magandang edukasyon ang nagsisilbing dahilan at nag-bibigay

Sakin ng determinasyon para makipag-sapalaran ako sa bansang ito. 

Ganun din sa tuwing kakain kami na tuyo at noodles palagi ang ulam

Sa hapag-kainan, ay anong sakit sa kalooban bilang padre de pamilya.

Ganito nalang ba kami?? Hanggang kelan pa kami mag-titis

Sa ganitong estado ng pamumuhay??

Kaya't nakapag-desisyonan ko.. Mas gugustuhin ko nalang ang malayo

Sa piling nila at subukan ang aking kapalarang mag-trabaho sa ibayong-dagat.

Hindi ko man sila makakasama sa mahabang panahon 'yon alam ko

At mapapanatag ako dahil ang lahat ng sakripisyong ito’y  kapalit ng  

Aking kikitaing salapi at isang magin-hawang pamumuhay ng aking mga anak.

Gayunpaman, susubukan kung makipag-sapalaran sa abot ng aking makakaya. 

Handa akong tiisin ang hamon ng buhay, lahat ng hirap para sa magandang kinabukasan nila.

Kakayanin kung gawin ang lahat para sa kanila, maibigay ko lamang

Ang pangangailangang financial sa mga ito..

Ganun din sana maipa-gawa

din ang aming munting bahay para sa pag-laki ng mga anak ko’y 

May maayos silang bahay na matitirahan at hindi kailanman mababasa ng ulan.

 Sapagkat simula pagka-bata  ko ang bahay namin  ay gawa sa  pawid at kugon,

Tulugan na gawa sa papag, at sa tuwing umuula’y na-aampiyasan kami ng malakas na ulan na animo’y isang basang sisiw.

Napapaiyak nalang  ako dahil sa sitwasyong  meron kami noon,

Pero sa kabila ng lahat  ng pinag-daanang naming pag-subok

at sakripisyo,.

Nakaka-lungkot mang isipin minsan pero ganun talaga

ang aspeto ng buhay, taliwas  sa kung ano yung gusto naming mang-yari.

Pero ang mahalaga nag-iwan ito ng isang magandang aral at pala-isipan sa aking buhay.