sana'y forever na

 
May mga panahon na hindi mo pinili at may mga panahon na
hindi mo din ginusto anuman ang pinagdadaanan isiping lahat ng yan ay journey. At sa panahon na makikita mo ulit ang iyong mamahalin itoy may takot ngunit kung minsan kailangan muling subukan Hmmm.. Totoo nga ba ang mga promise ay syang guide sa pagsasama ng mag-sing-irog? Malamang sa aking palagay Oo dahil kung may tampuhan sa isat isa ipapaalala lamang lahat ng pangako nyo sa isat isa tama?

Mahirap man aminin na kung minsan ang promise mahirap tuparin ngunit ganyan talaga ang realidad ng buhay pag-big. Kung minsan ang promise tuluyan na ngang nakaklimutan. Atleast kahit paano nagkakaroon kayo ng idea o silbing aral sa isat isa at kung dumating muli ang magmamahal sayo may idea kana kung paano mo ito imamanages ng mas maayos sa inyong relasyon pangalagaan muli ang bago mong mamahalin.

Nandyan pa man maalala mo ang mga happiness buhat sa iyong nakalipas na syang nagpapaiyak saiyo noon pero yung time na maka move-on kana ng tuluyan lahat ng sakit buhat sa nakalipas mong pag-ibig mapapalitan na yan ng ngiti na lamang sa tuwing masasagi o pag naalala mo ang lahat ng happiness buhat sa inyong nakaraan at nakalipas kaya gagawa ka naman ng bagong mong memories sa present na makakasama mo at kayo na ang gagawa ng magaganda at bagong alala at kung papalarin pa nga'y kayo na ang magkasama hanggang pag tanda ninyo.

Lahat naman ng pumasok sa relasyon buhay pag-ibig ay ang ninanais at pinapangarap na sana'y forever na sila diba? Wag lang maging selfish matutong pahalagahan ang bawat isa intindihin ang bawat nararamdaman wag ipagwalang bahala ang kung ano man di pagkakaintindihan at bakit hindi subukan intindihin ang nararamdaman ng ating kaparehas dapat ibigay mo lahat isurrender mo lahat as a partner dapat maging committed sa isat isa to Grow old with him or her kasi pag wala man lang plan parang naglolokohan lang diba?

Commitment yan ay isa din nagpapagana sa relasyon bukod sa pagsasabi sa kanya ng mahal mo siya dahil tanging kayo lamang ang makakaramdam dahil ang contentment nakukuha lamang yan sa taong committed saiyo pagmamahal ng totoo sa kapareha plano para sa relasyon commitment sa isat isa pag-iintindihan wag maging selfish tiyak ang hinahanap mong Forever mapapasayo.. 

✍

 

Kalimutan ang problema at lakbayin ang hardin.

Sa dami ng mga problema bat hindi muna kalimutan kahit panandalian at palitan ng kasiyahan habang nilalakbay ang kagandahan ng hardin bagkos malugmok sa kalungkutan bakit hindi magsaya at kalimutan ang problema at lakbayin ang napakagandang hardin upang mapanatag kahit konti ang isipan.

Araw ng pagkaka-kuha: Oktubre 10, 2011

Kinuha sa: Kuwait scientific center. 

  

Ang larawang ito ay aking kalahok sa  Saranggola Blog Awards 4

pananabik ng manlalakbay

Matagal tagal na din ang nakalipas ng mag lakbay ang Ama patungo sa deserto marami ng taon nakalipas di nag kasama-sama at marami na ding taon ang paskong di nagkasalo-salo ilang taon na din ang nakalampas sa kaarawan hindi nakasama sa pag diriwang ng kaarawan ngunit sa taong ito tsak na si Ama’y pauwi na dahilang sa naging malaking problema ay natapos na. Ang Ama’y pauwi na sa ilang taon na pangungulila mula sa paglalakbay dala ang manikang hiling ng anak.

Sa pag babalik bitbit ang maleta na naglalaman ng dawalang manika para sa dalawang anak sa tagal na nagkawalay at sa mga anak ay pananabik at muling mayakap ilang buwan bakasyon ilalaan ang buong maghapon at gabi'y gugugulin dahil sa pag babalik at muling pag lalakbay sa bansang banyaga daladala ang ilang buwan na kaligayahan na sila'y muling nakapiling subalit muling magtitiyaga na ang mga anak ay di muling makasama at ilang taon na naman pananabik at pangungulila ngunit tiyak naman sa mga susunod na taon palagi ng mag kakasama-sama.

Dala ang pag-asang mabigyan ng magandang kinabukasan dahilan sa edukasyon ang nagbigay sa ng lakas ng loob para makipag sapalaran sa magiging hamon ng buhay sa sakripisyo'y handang ialay hanggat ang ama ay binibigyan ng hininga at buhay mananatili ang determinasyon. Naging medyo mahirap man ang naging pakikisalamuha sa iba-ibang lahi ngunit ang buhay handa sa kanilay ialay sa pag hahanap buhay. Malayo man magtitis kahit sa kalaliman ng gabi’y tumatangis,lumuluha na di kasama sa araw-araw.

Dadating ang araw na magkasama-samang muli bagama’t matagal-tagal ng nawala kinabukasan at pag-aaral ng mga supling pinaghandaan mula sa pangingibang bayan masarap at mahirap ang pangingibang bayan sarap na masasabi dahilan naibibigay ang pangangailangan yan ang kasiyahan nararamdam at kalungkutan minsan napapakiramdaman at napag dadaanan sa pangingibang bayan dahilan milya milya ang kalayuan maraming bansa libo-libong bayan ang dinaanan mula sa itaas na pinagmasdan kasama ng mga ulap sa kalangitan.

Dala ang kasiyahan at may konting kalungkutan na muli ang anak ay maiiwanan upang muli'y makikipag sapalaran sa bansang muling papatunguhan at pangungulila man ang maging kapalit kikitaing salapi ama ay mag pupumilit na makaipon upang hindi na muli pang mawalay kayat konting tiis pa  anak si ama ay pauwi na. Anak ay nagungulila sa Ama'y ninanais  makasama sa mga panahon na silay nangungulila sa Ama ngunit wala din naman magawa ang amang manglakbay dahil sa hirap ng buhay kailangan lang ang magtiis ,magtiyaga kahit nandyan pa’y manabik sa isat-isa. Naliligid man ang mga luha di na mag tatagal muli ng magkakasama sama sa isang tahanan puno ng pag asa.

                                      Ang Maikling kwentong ito ay aking lahok sa Sarangola Blog Awards 4 

Paraiso ni Anie.

Lumilipad-lipad ang isang alitaptap sa isang madilim na kagubatan malayo sa kaguluhan tanging mga alingaw-ngaw lamang ng mga gamo-gamo, palaka at ibang pang insekto ang maririnig sa tuwing sasapit ang gabing madilim ilaw ng alitaptap tanging makikita sa paligid sige lipad pa lipad alitaptap wika ng isang paslit na malayo sa kabihasnan hindi tulad ng karamihan isang batang hindi pang karaniwan kung iyong mapag-mamasdan. Sa isang maliit na kubo ang tahanan ng batang paslit kasama ang kanyang mga magulang isang batang pinalaki ng malayo sa kabayanan na ang kapaligiran ay isang kakahuyan na kung magtatakip silim gasera ang kalingan upang mailawan ang kanilang munting loob ng tahanan.

Sa pag-sapit ng dilim batang paslit alitaptap kanyang hanap sapagkat ito ang kanyang madalas na nakikita tuwing lalalim ang gabi sa kanilang kapaligiran.  Isang gabi ang batang paslit na si Anie ang pangalan matapos mag-hapunan sa kanilang maliit na munting tahanan maya-maya’y nakaramdam na ng antok ang batang si Anie sabi nya sa kanyang ina Inay magpapahinga na po ako sa itaas at nakakaramdam na  po kasi ako ng  pagka-antok eh. Anak maglinis ka muna ng paa at katawan mo bago ka tuluyang mag-pahinga hintayin mo lamang saglit ang iyong ama siya ay padating na dala ang tubig mula sa balon wika ng kanyang Inay.

Matapos maglinis ni Anie siya ay tuluyan na ngang nag-pahinga maya-mayay nakatulog na ang batang paslit na si Anie habang sa pagkakahimbing niya sa kanyang pagkakatulog naglakbay ang kanyang diwa. Paro-paro paro-paro kay gandang mga paro-paro kasama ng ilang alitaptap sa hardin sa kagubatan na para bang isang maliit na paraiso bakit ako naririto? Wika ni Anie sa kanyang sarili kanina lamang ay naalala ko na akoy nag hapunan at nag pasyang magpahinga ng maaga ngunit bakit ako naririto sa isang paraisong ngayon ko lamang nakita?

Nagpatuloy ang kanyang panaginip naglalakbay na kanyang diwa animoy parang isang totoo kanyang nakikita at may tinig na narinig ang batang si Anie hindi kalayuan sa kanyang kinatatayuan tinig na kanyang naririnig dibat kay gandang pag-masdan paro paro’t alitaptap kumikinang na paligid ginto at pilak iyong makikita sa aming kapaligiran? Wika ng misteryong tinig sa batang paslit.

Naglakad lakad pa si Anie sa hardin siya’y namamangha sa kanyang nakikita isang mahabang mesa ang kanyang nakita punong puno ng masasarap na pagkain inihaw na manok mga hinog na prutas siyang naka-hain.

Sa kanyang pag-lalakbay sa isang pambihirang paraiso walang hangganan kasiyahan kanyang nakakamit ngunit sa kanyang pag-gising normal na hardin kanyang lilinisan upang makatulong sa kanyang mga magulang para sa kanilang kabuhayan na madadala sa bayan. Ito ang tunay na paraiso paraisong malayo man sa kabihasnan ngunit ito ang makatotohanang paraiso ni Anie kasama ang kanyang mga magulang sa pag-papatuloy ng paglalakabay at gabay sa kanyang mura at musmus na isipan. 

 Ang kwentong pambatang ito ay aking lahok sa Sarangola Blog Awards 4 

Hindi naman masama ang mangarap.✍

Sa aking mapangahas na isipan marami ang ang sadyang aking napag-iisipan dala ng aking munting mga pangarap na kahit paano'y alam kung unti unti ng nakakamit kahit sa isang sulok ng isipa'y medyo may kahirapan ngunit hindi ito ang hahadlang sa mga ninanais dahil hindi naman masama ang mangarap.

Isang buhay maraming pag-ibig at kasawian ang napagdaan ngunit sa tamang panahon at pagkakataon dadating din ang isang pag-ibig na walang makakaparis kahit na sino pa man. Dahilan ng mga pagluha sa nakalipas. At sa panibagong kabanata ng buhay, ito man ay kakatwa patuloy ang simpleng pangarap at pag-mamahal ng tapat.

Sa abot ng makakaya at sa tingin man nila'y di ito kayang panindigan ngunit itoy mananatiling kalmado na para bang isang bulkan na natutulog at walang ka abog-abog bigla na lang itong sasabog na walang iisiping hahadlang na kahit na malalaking kahoy sa kagubatan ito'y kanyang dadaanan ng walang pag aalinlangan.

Sa madaling salita sa haba ng nabasa nyo at nag paikot ikot pa tayo ang munting pangarap ko lang naman ay ang mahalin ko ang isang babaeng matagal ko ng gusto hehehe...
At sana makasama ko sya ng panghabang buhay na' ng hindi na ako muli pang luluha maging big happy family na kasama ko sya.. oi tama na nga baka sabihin nyo nman korni ko na hahaha....:)

`
`

Bagong taon at bagong pag-asa.✍

Masayang bagong taon at bagong pag-asa ang dadalahin sa taong ito na masasabi sa buhay sa kadahilanang iiwanan na ang masasama at di kaayaayang naganap nung mga nakaraang taon at ang mga masasaya na lamang ang dadalahin sa taon na iiwan may bagong pag-asa at bagong buhay na gugulin tanging sa mga mahal.

Matapos ang maraming pighati maraming luhang pumatak sa mga mata at pisngi na nagpatibay sa malambot na kalooban pag-mamahal na patitibayin pa ng maraming pang taon ang syang bagong pag-asa at di kailan man magsasawang ito'y talikuran ng ganun ganun na lamang bagkos mahalin ng tapat at totoo ang dapat pagtuunan ng pansin pag-mamahal na masasabing di mapaparisan nino man.

Ihahandog ang buong  buhay at ang pinaka mahalaga ang makasama ang nagpapsaya at nagbibigay inpirasyon sa aming mga buhay. Kaliwanagan sa sarili ang magiging susi upang mabuksang ang pintuan ng naksadlakan kadiliman matatawag na nag-papatak ng maraming beses ng luha sa mata.

Kaya't muling haharapin ang bagong taon at may bagong pag-asa  ng maligaya at may ngiti muli sa mga labi at iiwanan ang mga pighati sa mga taon na nakalipas.

Panibagong pag ag-asa ang nais sa mga susunod pang mga taon panibagong buhay na makasama ang mga mahal na tao sa buhay na syang magdadala ng kaligayahan at galak na matagal ng ninanais. Isang magandang kinabukasan at panibagong buhay na ninanais gugulin ang buong araw at oras o kaya'y panahon nais itong ihandog upang ang pighati't mga pag-luha'y mapalitan na ng bagong pag-asa't lagi ng may ngiti at aasang ang mga kamay ay di kailan man bibitawan kahit marami pang pagsubok ito'y tatahakin ng walang pag aalinlangan patungo sa bagong taon at bagong pag-asa kasama ang minamahal.

˜

Disyembre.✍

Ilang taon na din ang lumipas na hindi kasama ang mga kamag-anak na naiwanan sa pilipinas ilang pasko at bagong taon na ang nagdaan sa mga handaan di nakasama ang pamilya nakaka-miss ngunit kailangan pa munang magtiis kahit sabik na sa mga anak mag-pupumilit ang sarili'y bigyan ng konting galak at kasiyahan kahit sa panlabas ay may halakhak sa kalooba'y may kalungkutan pilit parin kinukubli.

Buwan ng disyembre ang lahat ay nagsasaya maswerte ang ilan sa mga pamilya buo at nag kakasama-sama gumagala sa plaza O kaya'y mag pupunta sa 'mall of asia' ang ilan namang pamilya gaya ng nasa ibang bansa magpupumilit maging masaya hinihintay na mensahe galing sa pamilya at ang isa'y naiinip ng matapos ang kontrata upang ang kanyang pamilya ay muli ng makasama sa mga susunod pang buwan ng disyembre.

Malamig na disyembre ang nadarama pagkasabik sa mga magulang,anak at kamaganak malamig na luha ay unti unting pumapatak sa pag tatrabaho na lang ito itatapat upang maibsan ang pag-iyak sa pamilyang gusto ng mayakap dahilan sa maraming taon na din ang lumipas na sa litrato lamang ang tanging kayakap. Biniling mga regalo para sa pasko sa kahon ito'y kanyang inipon upang sa pag babalik ito'y kanya naman baon bilang pasalubong.

Ilang pasko at bagong taon na din ang nagdaan at sa ilan ay di na namamalayan sa lupang kanyang natatapakan hindi pwede ang kanyang nakagisnang kasiyahan kaya't sa paglipas ng buwan sana'y dumating na ang magandang kinabukasan para sa pamilya'y di na muli pang maiwanan at sa tahanan ay ngiti at halakhak na lamang ang syang pag-sasalusaluhan ng bawat pamilyang dumaan sa matagal na kalungkutan.

~
~

kayamanan.✍

Lingid sa karamihan ang kayamanan ay sa salapi lamang nakikita sa pustura ng pananamit. Ngunit sa akin ang totoo kung kayamanan ay ang aking pag-mamahal na aking mabibigay lamang sa taong mag mamahal sa akin ng totoo ng walang pag-aalinlangan. Wala man akong yamang salapi magagarang kagamitan at pananamit mga perlas at kumikinang na palamuti.

Ang tunay na kayamanang aking tinataglay na sa iyo lamang gusto ko itong  ialay kasama ang mga mahal mong tao sa buhay. Sa dami na ng kasawian sa pag-ibig na sana'y ikaw na ang makasama sa panghabang buhay wala ng iba pang ninanais. Pangarap mong gustong makamit na lagi sa aki'y iyong bukang bibig na akin sisikapin sayo mai-handog.

Wala akong magagawa sa iyong pag-aalinlangan na aking naramdaman sa mga biro-biro mong tumatagos sa aking damdamin ako'y nasusugatan. Marami na sa akin ang pighati ang napagdaanan marami ng problema ang nalampasan dadating na ang kalangitan ay magliliwanag sa maitim na ulap aking natahak.

Pagmamahal ko ng totoo sa iyo ang aking tunay na kayaman hindi man ito karangyaan ngunit dito sa aking puso't isipan nais ko itong panindigan ng taos puso para sayo hanggat ako'y iyo pang kailangan.

Ulap sa buwan.✍

Tumingala ako sa taas ng kalangitan ng makita ko ang liwanag ng buwan na unti unting natatakpan ng mga ulap na nagbabadya ng kadiliman na akin ng napag mamasdan mula sa kalangitan . Maraming taon na din ang lumipas ng aking huling masaksihan ang ganitong pag kakataon na nakahiga sa damuhan habang nakatingin sa kalangitan at pinag mamasadan ang buwan sa liwanag na aking nasasaksihan na aking din kasama ang mga kaibigan.

Maraming pangarap na napag-uusapan habang nag iinuman sa gitna ng malawak na damuhan ang ilan ay nakahiga sa siksik na damuhan na mistulang alpombra na lalapat sa aming mga likuran. Sa liwanag ng sikat ng buwan mula sa kalangitan kasama ng mga bituin nag niningning habang pinag mamasdan ito'y halo halong saya at lungkot ang bumabahid sa isipan sa bawat nilalang na nakatingala sa kalupaan. Hindi namamalayan ang oras dala ng masayang kwentuhan at kulitan mula sa aming kabataan na hindi namin malilimutan kahit kami'y nagsilisan na sa aming bayan sinilangan.

 

Halakhak dahil sa kalasingan mula sa serbesa kagalakan sa aming pag-kakaibigan na parang wala na ngang kinabukasan inaabot pa ng paglubog na ng buwan mga tala na lamang ang syang matatanaw sa kalangitan at ang malamig na hangin ang dadampi sa aming katawan na hihimasmas sa paglipas ng mga oras. Kantahan walang kaparis kahit na sentonado pa ang aming mga tinig na sa iba'y di naman kaaya-aya't kanais-nais marinig ngunit sa amin naman panig kami'y dirin padaraig sa aming daigdig.

Usok at munting apoy na parang alitaptap sa gitna na ng kadiliman ang syang ma-aaninag bagama't ang buwan ay nagtago na sa kanyang malayang kalawakan ngunit talagang dadating ang panahon at oras na ang kadiliman kahit sa mga kaibigan ay dadating. Mag lalaho ang ilan dadating din ang oras at panahon na muli naman syang mag papakita sa kalangitan at mag bibigay muli ng liwanag sa gabi ng kasarinlan.

 

Kagalakan sa aming pagkakaibigan murang edad ng kabataan na hindi na malimutan sa tuwing nakatingala sa ilalim ng kabilugan ng buwan kay sarap alalahanin na minsan sa aming pag kakaibigan nagkasamasama kaming nagtatawanan. Di maiaalis sa pag kakaibigan na ang panahon kailangan na din sila'y pansamantalang iwanan at dalahin ang alala ng pag-kakaibigan para sa kinabukasan naman ang aming pag-isipan alaala sa maliwanag na sikat ng buwan at bituin na matatakpan nag ulap sa mataas na kalangitan maraming alaala sa puso ng bawat isa kung inyong mapag mamasdan sa itaas ang liwanag sa malalim na gabi ang mag babalik parati sa ating pag kakaibigan. Hayaan mong dalahin ka sa iyong nakaraan nakaupo,nakahiga ka man sa damuhan at kung saan man.

 

Tiyak kong maaalala mo lahat ang ating nakaraan nagtawanan,nag kwentuhan,nag-inuman,napaiyak dahil sa mga problemang nakaharap sa mga niligawan at pamilya ng iyong kasintahan, problema sa sariling pamilya, mga pinagplanuhan sa sariling buhay at kalokohan ng bawat isa yan ang ating mga nakalipas kung ano na tayo ngayon sa ating kinahinatnan buhat sa ating pag-kakaibigan na hindi na mabubura sa ating mga alala na kaylan man dito sa ating mga isipan dahil ikaw ako tayo ay nagkaisa naging bahagi ako,naging bahagi ka rin at naging bahagi din sila ng ating buhay na nagdala ng maraming pag-asa.

just like in the middle of winter

The life of a drunkard on the streets broke my heart to be a very beautiful and very beating heart scene, of which you've doesn't eaten any but all are in vain and always taste unlikely that doesn't makes sense of more than which after leaving the formerly beautiful life together he's on the hell out of it.

I know this is too late now, but I lit captured your eyes that are so pure and innocent, which in my mind thought that loneliness/emptiness of living this life without you. Trees bloom in the middle of winter, just a joyful thought in the middle of the winter bloom also showed the true face of winter freezes, spring in the middle of winter fruitless..

I am lonely without you in my life. Doesn't exceed in the reservation of my hands that are so dull which could never be solved without your eyes that looks so pure as your mind think even if it wouldn't be able to questioned myself back to you ..if Isn't like any of the other side called platonic love.

I reserved separately, and the sorrows that is circulated in the language of where I'm gonna fake those promises where perspective things play within our heart. Once complete, this called platonic love thinks it's love never mislead me even though I expected it for lots of time.

I Can't change it any longer, nor grieved again for the things that i couldn't be exchanged for things you can't changed but even though you wanted to be unhappy or cry.

You're so embarrassed to kept the door locked behind you..Love because you never called it Love to find or wanted you, coz' it will just come in due time ..just like in the middle of winter, spring, or even if you'll think like it will never happen .. But you must have to accept the truth just like a spr

freedom of expression

The right to freedom of expression upholds,

the rights of all to express their

views and opinions freely. 

It is essentially a right which

should be promoted

To the maximum extent possible

given its critical role in

democracy and public

participation in social hubs.

There maybe certain extreme

forms of expression

which need to be curtailed for the

protection of other human rights.

limiting freedom of expression in

such situations.

Is always a fine balancing act. one

particular form of expression 

which is banned is “hate speech”

Days of remembrance.✍

Like a flower,
Wilting away through winter.
Where has the time gone,
To what extent should it be unearthed?
Pondering questions, seeking salvation.

People I had known since I were but a seed,
Tagging along, dreaming of bigger and better things.
Promising dreams, without ever doubting their creed,
The thoughts are troublesome, poison bearing stings.

Like a flower wilting away in the winter,
The petals bloomed in the days of youth.
As the seasons go by, winds spread a splinter,
Now those days have fallen apart through individual.

These are the days of remembrance,
Times held dear, forever concealed.

Is it faulty to point the blame,
Subjugated to our own ends.

Stuck inbetween the crosshairs of the past,
Driven by ideals guided towards a future.
Those days are gone but their place inside of me,
Are forever locked in place.

`

`

Salamin.✍

Patuloy na umaasa sa nakasadlakan na problema sa buhay bagong araw at bagong pag-asa na muli pang mabigyan ng maraming araw na mag dudulot ng isang panibago at kasiya siyang pamumuhay. Buhay na mag-puno ng kaligayahan bagama't may mga suliraning sa aking balikat ay pasan alam kong ito'y akin din malalapasan na hindi na muli pang iiyakan kahit manatili kang nandyan sa aking harapan.

Dahil alam mo na kahit ako'y lugmok sa isang sulok ang pagkatao ko'y iyong nilapastangan at ng walang pakungdangan hangad na ako'y iyong paglaruan buhat sa iyong kasakiman nalalaman maraming taon man sa akin ay ang  kasarinlan pinagkait buhat sa iyong madungis na pakikipag laban sa iyong lupa't kaharian.

Patuloy akong ngingiti sa salamin ng may kagalakan dahil alam ko kahit nasa sarili mong bayan ikaw ay nanghihiram din lamang ng iyong mapagpanggap na iyong kaharian. At sa aking pag bangon mula sa kasadlakan na iyong hatid at patuloy na paglapastangan sa pinahiram sa iyong kapangyarihan ikaw lamang ay patuloy kong di aatrasan sa aking patas na pakikipag sagupaan at may malalim na paninindigan para din naman sa aking mga tunay na kaibingan ay di na muli mong pamag laruan.

Alam kong malapit ko ng mabawi't maabot ang kagalakan mong ako'y iyong pinahirapan ng maraming taon sa panahon naman yan dyan ko natutunan kung paano lumaban ng may paninindigan at upang aking pabagsakin ang pamamalakad mo sa yong hiram ka kapangyarihan at kaharian. Kahit ang iyong kabaro ika'y isusuko dahil sa iyong kabuktutan sa pakikipag kapwa tao.

Marami ang nakaka-alam na ikaw ay di makatao mapag samantala sa kahinaan ng marami at gumamit ka pa ng ilan na iyong taga sunod at ipaparating ko buhat sa aking mga salita na syang kukulili at mananatili sa iyong tenga ang aking tagumpay,kasiyahan at kagalakan.

"hindi ko alam"

Sa aking pag iisa marami ang naaalala
bagay na kasiya siya at may mga bagay na di makitakita
ilang taon na din ang hinilihiling kay bathala.


Bakit nga ba gusto ko nag iisa?
yan ang madalas na tanong sa aking sarili"
di ko alam ang maraming tanong sa maraming bagay
naka rami na nga ng sigarilyo at marami na din pumapasok sa isip,


Bakit na naman nananahimik?

ngunit kanina lamang ay masaya't tumatawa
pero ngayon di na alam ang naging kapalit nito.


werdo ba ako.?
maraming katanungan ang di nasasagot
maraming bagay ang di maipaliwanag
na kung kailan naman ito sa aking isip magliliwanag.


Sa pag iisip nagpupumilit mag saliksik
katanungan muli ang syang bumabalik 
hindi ko alam na sa aking panaginip kanina'y bakit ako'y
pilit nyang ibinalik sa mga alaala ng aking pagka paslit.

madilim na silid.✍

,

Kalaliman ng gabi ng mahiga sa malambot

Na higaan habang kayakap ang isang unan sa aking tagiliran

Nag mumuni muni at nag ninilay nilay

Sapagakat ika'y ninanais na sa aking panaginip makasabay ng aking

Diwa'y ikaw ang syang sinasalaysay habang hinihintay

Ang katawan ay mawalan ng pagkamalay

,

Sa madilim na silid ikaw parin ang tinataglay

Ng aking diwang di pa rin mawalan ng malay habang ang

Aking mga bisig sa unan ay nakasalampay

Naghihintay na sana'y mawalaan na ako maya-maya ng malay

At sa aking panangip ikaw pa din ang tanging nasa isip

,

Nananatiling ikaw pa rin ang aking marikit kahit nakapikit

Kayat sa aking paglapit tsak ako'y muli mong maaakit

Sa kilikili mong di amoy anghit. Ewwwwwzzzzz..

Ang bukang liwayway sya nama'y papalapit sa madilim

Na silid unti-unting kina-kainin ng liwanag ang kadilima'y namayagpag

,

Sa pag babalik ng diwa sa pangarap na kay ganda

At sa pag mulat ng aking mga mata'y may magiging dahilan para

Ang isang araw ay muling umasa  habang nakangiti at natatawa

Sa aking nagunita tayo ay nag saya at naging malaya.

Telepono.✍

`

Marami na ding taon ang lumipas ng sila'y nagkakilala

Maraming panahon ang naibuhos sa kamusmusan

Ay pinatulan bunga ng pag mamahalan ng nahinog ay kasawian

Ang bungang akala ay katamisan ng pag-iibigan.

`

Ngunit sa dami na din ng napag usapan at napag planuhan

At sa isang iglap isang mensahe sa telepono ang di  katanggap-tanggap

Isa pala itong nilalang na mapagpanggap sa mga matatamis na salita

Ay pinalalasap sa isang babaeng halos mawalan ng ulirat sa kakaiyak.

`

Sa kasawiang kanyang natamo at nakamtam mula sa lalaking

Walang isang salita't paninindigan.

Ngunit sa panahon ng kasawian nandyan naman ang mga tunay na

Mga kaibigan na sya namang handang damayan mula sa pighating

Kanyang pinagdadaanan.

`

Kaming mga kaibigan mo'y handa kang damayan buhat sa iyong

Pinagdadaanan. Kasawian man ang pagdaanan andito lang kaming mga

Kaibigan mong handa kang suportahan basta kami'y iyong kailangan

Kami'y papariyan sa iyong harapan handang makipag inuman

kahit saan.

`

At kung tinaman dahil sa kalasingan sa pag ibig

Wag mong ibato ang teleponong hinahawakan

Dahil sa bagay na yan dyan mo nalaman ang kanyang

Mga kasalan at pag kukulang.

Kaya't aking kaibigan wag mo pasakitan ang iyong damdamin

Buhat sa iyong pinagdadaanan kapighatian..

`

Emosyon.✍

`

Sa kalungkutang na iyong naramdaman

Sa bawat patak ng luha sa iyong mga mata

Sa bawat emosyon na iyong nararamdaman

At sa bawat araw na ika'y malamlam o malumbay.

`

Dahil sa handog ng walang humpay na kasiyahan

Kumakailan lang kahapon di mo napaghandaan ang para sa

Kinabukasan na kung paano mo malalabasan ang bawat pighati't

Emosyong kinahantungan buhat sa inyong pag-mamahalan

Na masasabing naging isang matalim na punyal sa iyong kalooban.

`

Subalit ang kahapon ng kaingayan at kagalakan ay

Biglang mapapalitan ng katahimikan sa iyong sarili.

Nag sisilbing ingay lamang sa silid ay ang iyong pag tangis

At gumagawa ka ng ingay sa katahimikan ng iyong silid.

`

Luha buhat sa kasiyahan ng kahapon ilan pa bang maghapon

Ang iyong pag-tatangisan mula sa alaala ng ng nakaraan?

Isipin ang lahat ay may wakas ngunit na-tsyempo lang

Sa iyo ang di magarang pag-wawakas ng nakaraan at nakalipas.

`

Taon,buwan o dekada pa ang pinagmulaan ng pag-mamahalan

Laging isipin na ang lahat ay may hangganan sa bawat Emosyon

Kasiyahan ay aayon sa kahapon at pag kakataon na sa tuwing

Aalalahanin mo ang nakalipas ng kahapon.

`

Kasiyahan o kalungkutan.✍

`

Handog na kasiyahang naumpisahan kanila lamang

Subalit ngayon ay hindi na alam, Hindi ko na alam

Kung bakit at bakit nga ba nagka-ganito ang kananina lamang ay

Diba't anong saya may ngiti pang natanaw sa aking muka.

`

Ngunit bakit tila ba ngayon ay simangot na

Kanina lamang ay may  maamong muka at kaya-aya

Di mawari kung isa itong kasiyahan o kalungkutan

Na aking nadarama ano nga ba talaga?

`

Teka, teka nga ako nga yata ay hilo na

Dahil sa antok at pag papaikot ikot sa upuan

Sa isang sulok na para bang isang  senglot

At nag simulang ng maging malungkot.

`

Nakaka miss kasiyahan aking nakamit ngunit

Naisin mang umitin ang mga sandali

Kalungkutan lang sa huli ang naging sanhi at isinukli

Kaya't kasiyahan o kalungkutan aking nasasambit.

`